લગ્નગીત

લગ્નગીત

ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું –

એનાં હરિયાળાં આ પગલાંની ભાત્યે તો આજ લગી રાખ્યું રળિયામણું

સીમમાંથી આવેલી કિરણોની પોટલીને

ખોલે હળવેથી મોંસૂઝણે

વ્હેલી સવાર કદી કલરવમાં ન્હાય :

કદી ઘરને ઘેર્યું’તું એનાં રૂસણે

દિવસો તો ઊગે ને ઝાંખા થૈ જાય : પડે ઝાંખું ના એક્કે સંભારણું

ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું

પંખી કહેતાં જ હોય આંખ સામે દીકરી

ને હોય એક તુલસીનો ક્યારો

પાદરની ગોધૂલિવેળા છે દીકરી

કે વ્હેતિયાણ સરિતા-કિનારો

દીવો ઝાલીને અહીં માડીના વેશમાં સૂનું ઝૂરે છે હવે બારણું

ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું

lagnageet