રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
પૈણ્યો મારો રમૅ ફળિયૅ સૈયર
નૅ કમખૅ કળાઍલ મોરલા;
આટાપાટાની ધૂળ ખંખેરૅ ઑંગણે
નૅ ઑરતા થયા દૂર દોયલા. –પૈણ્યોo ૧
કૅડ ભાગીનૅ કરું કૉઁમ દન આખો
નૅ રાત પડે હૂવાનું કૉડમૉઁ.
દૈણૉઁ ખૉયણૉઁ નૅ વાળું વાસદૉઁ
નૅ પૈણ્યો હાહુની હોડમૉઁ. –પૈણ્યોo ર
આકરા મૈસાગરના ઢાળ ચડું ઊતરું,
કોરી ગાગર ભરું પૉઁણી;
કોરા ગવનમૉઁ ધૂળ પડી ચ્યમ કરું!
ઉં તો કપાળની કૉઁણી. –પૈણ્યોo ૩
ચ્યારૅ ઊગૅ મારો હોનાનો હૂરજ
નૅ ચ્યારૅ ચૉઁદલિયો ભાળું,
ઍળૅ જતૉ મારૉ ખાધૉપીધૉ
ઉં તો ઑખથી તારા નૅતારું. –પૈણ્યોo ૪
દા’ડો તો જાય, રાત પડખૉઁ ઘહું
મારી ઢોઈણીઍ ડૂહકૉ લેતૉઁ;
અંગારો મેલ્યો આ આયખૅ
સૈયર! પૂર મૈસાગર જાય વૅ’તૉઁ વૅ’તૉઁ. –પૈણ્યોo પ
(ર૭-૧૧-૮૭)
સ્રોત
- પુસ્તક : જીવતરનો ઝોલો (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 27)
- સર્જક : શશિશિવમ્
- પ્રકાશક : નિર્મિતિ પ્રકાશન
- વર્ષ : 1988