એક પીળક પરોઢે બોલે છે

એક પીળક પરોઢે બોલે છે

મારી નીંદર ડાળ ઠોલે છે

કોઈ ઊભું બહાર દરવાજે

એ જ અંદરથી દ્વાર ખોલે છે

એક ગમતી ગલી ઉઠાવી લે

ગામ આખું ચડેલું ઝોલે છે

આંખ તગતગતી લીલ ઇચ્છાની

હા, હજી કોઈ આ બખોલે છે

ચન્દ્રકિરણોની કૂણી આંગળીઓ

મગફળી જેમ મુજને ફોલે છે

મૂકી પારેવું સામે પલ્લામાં

આ રીતે કોણ મુજને તોલે છે?

શ્વાસના ધારદાર ચપ્પુથી–

આ હવા મારું હોવું છોલે છે.

ek pilak parodhe bole chhe