રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
બેડો બાઈ બૂડતો તારો રે, અંબે આઈ પાર ઉતારો રે.
આ ખેપે હું તો ઘણું કમાયો, ભર્યો અનર્ગલ માલ;
મધ્ય દરિયા વચ્ચે તોફાન લાગ્યું, શા રે થાશે હેવાલ.
ખલાસિયા તો બડબડ કરે છે, મહા જુલમ મનમાંય;
માલધણી વિમાશી રહ્યો છે, ડોલ્યું દરિયામાંય.
મધ્ય દરિયા વચ્ચે ડોલ્યું માતાજી, વહાણને નથી વિશ્રામ;
એક નામનો આશરો તારો, કરો સેવકનાં કામ.
ઊંચું જોઉં તો આભ માતાજી, નીચું જોઉં તો નીર;
બાળા શક્તિ મારી બૂમ સાંભળજો, સાજું રાખોને શરીર.
કુવાયરાની લહેરો લાગીને, મોજાંતણી શી વાત;
અપશકુનિયા વેળા આવી છે, ધાઓ ધાઓ અંબેમાત.
હાથેથી હવે નેજા છૂટ્યા, સઢ પણ ડંડાતોડ;
અંત સમાની આ વેળા થઈ હવે, મોટે ભાલે છે મોડ.
ડુંગરિયે તો દવ લગાડેલો, પૂર્ણ કીધેલાં પાપ;
એક પહોરથી સ્તુતિ કરું છું, આવોને આપોઆપ.
અરધું વહાણ મેં અર્પણ કીધું, સાક્ષી ઊંચો આભ;
આ અવસર આરાસુરી આવો, નથી ખાવો મારે લાભ.
જગત જનેતા સ્તુતિ સુણી થયાં, વાઘ ઉપર અસવાર;
ઝાઝ ઉપર જઈ ત્રિશૂળ ઝાપટ્યું, તાર્યું તે જળમોઝાર.
વહેવારિયો તો અચરજ પામ્યો, આવ્યું તે મનમાં વહાલ;
કર જોડી રાવો ભક્ત ભણે છે, અરપી દીધો માલ.
સ્રોત
- પુસ્તક : કાવ્યપરિચય ભાગ ૧ (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 91)
- સંપાદક : રામનારાયણ વિશ્વનાથ પાઠક, નગીનદાસ ના. પારેખ
- પ્રકાશક : નવજીવન પ્રકાશન મંદિર
- વર્ષ : 1939
- આવૃત્તિ : બીજી આવૃત્તિ