દીવા તો છે ઘેર ઘેર રે, તેને જાળવી જોજો

દીવા તો છે ઘેર ઘેર રે, તેને જાળવી જોજો;

શોભામાં અનુપમ રે, કારજ ખરું નવ ખોજો.

એના વિના પળ વાર ન ચાલે, રહે અંધારું ઘોર,

માનવ છતાં પશુપક્ષીના જેવું, દર્શે તે ઠોરે ઠોર;

દીવો ઝગમગતો રે, ખુશી જોઈને હોજો.

એની શિખા તો એના થકી સારી, શોભામાહીં દેખાય,

હાથ અડે તો કરી દે અવળું, લક્ષણ રૂડાં લેખાય;

અરર કહેવડાવે રે, દાઝ્યા દાઝ્યા કહી રોજો.

પાત્ર ધરો તો વળે અતિ કાજળ, એવું કાળું ભરી રાખ્યું ક્યાંય,

સુવર્ણ જેવામાં શામતા કેવી, મારે કહેવાનું છે એની માંય;

લક્ષ્મી લહો એવી રે, બૂડો વધતાં બોજો.

સ્પર્શમાં તીક્ષ્ણતા એની એવી, અંતરમાં કાળાશ,

બુદ્ધિવાનને બુરાડી દેતી એ, કોઈની કરે નહિ બાલાશ;

ધીર ધ્યાન ધારી રે, જણાશે એ જોજો.

Diva To Chhe GHer Gher Re, Tene Jalvi Jojo