પ્રાતઃ સમે સુર ઉગ્યા પહેલાં

પ્રાતઃ સમે સુર ઉગ્યા પહેલાં, જોરે રસના મુખ રામ કહે;

હાંરે હાંરે કૃષ્ણને તું ભજ નામે, જગમાં તારૂં તામ રહે. પ્રાતઃ

રામ નામનો મહિમા મ્હોટો, શિવ સનકાદિક ધ્યાન ધરે;

મેરુ થકી મ્હોટું હોય પ્રાયશ્ચિત, નારાયણના નામે તરે. પ્રાતઃ

કેસરી ઘૂરે જ્યમ મૃગજ ત્રાસે, રવિ ઉગે જ્યમ તિમિર ટળે;

પૂરણ બ્રહ્મ અકળ અવિનાશી, કુબુદ્ધિના તાપ તરત હરે. પ્રાતઃ

કોટિ કલ્યાણ ફળ ઉદય ભાણે, પાપ બાપડું ક્યાંરે રહે;

અધમ નીર ગંગામાં ભલ્યું ત્યારે, ગંગા સરખું થઇને વહે. પ્રાતઃ

એ રસને શુકદેવજી જાણે, કોઇક વિરલા સંત લહે;

ભણે નરસૈંયો તમે પ્રભુ ભજી લો, આવાગમનનો ફેરો ટળે. પ્રાતઃ

pratah same sur ugya pahela