રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
છીપ
chhiip
દેવજી રા. મોઢા
દેવજી રા. મોઢા
પડી’તી સિંધુને અતળ તળિયે, કૈંક જળના
સ્તરો મારા નાના શરીર ઉપરે ભીંસ કરતા;
અને ત્યાં કો ખૂણે તિમિરભરી કો ખાંચની મહીં
રહી, વારિમાંથી ચહું મુજ ઉરે મોતી સ્રજવા.
થશે મારૂં મોતી સરસ, જગમાં ખ્યાતિ રળશે,
અને માતા લેખે બનીશ અધિકારિણી યશની :
કંઈ એવા ખ્યાલે દિવસ કપરા હું વહવતી,
જળોની ભીંસોને, વળી તિમિરને યે ન ગણતી.
અરે, કિન્તુ પેલા બની જઈ અધીરા મરજિવા
ઢુક્યા, સિંધુ ડ્હોળ્યો, ઊંચકી ય મને અન્ય સહ, ને
તટે જૈ જોયું તો મુજમહીંથી મોતી ન નિકળ્યું,
અને દીધી રોષે ફગવી શી મને વેળુઢગમાં?
ભલેને ના મોહ્યાં મુજ રૂપ પરે દુન્યવી જનો,
ઘણું ના આ કે હું લુભવી શકી છું બાલકો–મનો?
સ્રોત
- પુસ્તક : પ્રયાણ (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 34)
- સર્જક : દેવજી રા. મોઢા
- પ્રકાશક : ભારતી સાહિત્ય સંઘ લિમિટેડ